Hej!
Dziś nareszcie obiecana relacja z CRF. Trochę z nią zwlekałam, ale to przez to, że czekałam na jakieś zdjęcia udostępnione przez fotografów, ponieważ ja niewiele zrobiłam swoim aparatem mimo, że przez cały czas miałam go przy sobie. Dlatego część zdjęć nie będzie mojego autorstwa. Post zapowiada sie być troszkę dłuższy, więc zaczną od początku.
Jak wiecie na ten wyjazd szykowałam się od dawna. kupiłam wczesniej 3 dniowe karnety, aby na miejscu nie płacić drożej. Nie byłam do końca pewna, czy będę tam nocować w namiocie, czy będziemy wracać po koncertach do domu (wszak mieliśmy tam jakieś 50 km). Ostatecznie postanowiłam w pełni przeżyć ten festiwal i wraz z chłopakiem wzięliśmy ze sobą namiot.
Dzień 1. Jak już mówilam, wszystko zaczelo sie już w czwartek 21 sierpnia (otwarto pole namiotowe i odbyło się parę koncertów na scenie alternatywnej), ale my przyjechaliśmy w piątek wczesnym popołudniem. Byliśmy tylko we 2, ale na miejscu szybko znaleźliśmy znajomych i rozbiliśmy się obok nich. Poszliśmy też wymienić karnety na opaski. Zaskoczyło mnie to, że wszyscy byli bardzo życzliwi i chętni do pomocy. Popołudnie spędziliśmy miło, próbując magicznych napojów w gronie znajomych. o 20. 50 udalismy się na pierwszy koncert, który nas (raczej mnie) interesował. Był to Happysad. Mimo, że nie jestem jakąś wielką fanką tego zespołu, to lubię parę piosenek a większość z tej właśnie płyty, którą grali w Cieszanowie (Wszystko jedno).

Kolejny koncert zaplanowany był na 22.35. Musieliśmy na nim być bo jest to ulubiony zespół mojego chłopaka. Mieliśmy 30 minut przerwy, ale ledwo zdążyliśmy. Nasz namiot znajdował się na końcu pola namiotowego, do tego ciągłe przechodzenie przez bramki. no ale udało się. Koncert Luxtorpedy nam się podobał, grali dużo utworów z nowej płyty i nagrali teledysk, na którego publikację z niecierpliwością czekam.
Na koniec pierwszego dnia grała Arkona. jest to zespół z Rosji grający folk metal, czyli coś co lubię. Co tu duzo mówić, koncert na prawdę świetny (skoro podobał się nawet mojemu chłopakowi :D). Po nim udalismy się na pole namiotowe, posiedzieliśmy chwilę i poszliśmy spać. Inną sprawą jest to, że nie zasnęłam ani na chwilę :D Wiadomo, obok toczyła się niezła impreza, nie wszyscy przyjechali do Cieszanowa spać. Mimo, iż był sierpień to noc nie była aż taka zimna jakby mogło się zdawać.
 |
| Scena główna |
Dzień 2. Tego dnia pogoda była wyśmienita. Wstaliśmy rano a raczej wyszliśmy z namiotu bo przecież nie spaliśmy, zjedliśmy śniadanie i postanowiliśmy pojechać do biedronki po zapasy. Tak byliśmy samochodem, tacy jesteśmy wygodni. Pozbieraliśmy zamówienia, zrobiliśmy zakupy, wróciliśmy, posłuchaliśmy parę koncertów na scenie alternatywnej na terenie pola namiotowego. zrobiliśmy grilla, graliśmy ze znajomymi w beer ponga, leżeliśmy obok namiotów i tak w skrócie minął cały dzień. o 20.30 udaliśmy się na koncert Lao Che (grali powstanie warszawskie). Jest to jeden z moich ulubionych zespołów, więc chyba nie muszę mówić czy mi się podobało. O północy nie mogło nam zabraknąć pod sceną, bo gwiazdą dnia był zespół Korpiklaani. Niestety nie zostaliśmy do końca, bo pogoda była niepewna, ledwo zdarzyliśmy przed deszczem. Ci, którzy zostali do końca trochę zmokli.
.JPG) |
| Scena alternatywna |
Dzień 3. Na szczęście całą noc padał deszcz. na szczęście, bo nikomu nie chciało się siedzieć na zewnątrz więc było spokojnie i można było spać. W niedziele pogoda nie była za ciekawa. o 10 rano przestało padać, ale było mokro i pochmurno. Namiot na szczęście nam nie przemókł.
 |
| Takie tam, przed namiotem. |
Wiedzieliśmy, że już dzisiaj wrócimy do domu, więc gdy tylko przestało padać złożyliśmy namiot i siedzielismy w samochodzie. O 13 coś nas natchnęło więc poszliśmy kupić sobie herbatę i znane na cały festiwal pierogi od pań z koła gospodyń wiejskich (pyszne! :D ). Kiedy wracaliśmy na parking spotkała mnie niesłychana rzecz... pod wejściem do pola namiotowego stał bus z którego wyszedł wokalista Paddy and the Rats! Ach, to głównie dla nich przyjechałam do Cieszanowa. Stali przy bramce, widać, że dopiero przyjechali i nie wiedzieli gdzie się udać. Byłam taka podekscytowana! Stałam patrzyłam i nie wierzyłam. Aż w końcu Mateusz kazał mi podejść. Zapytałam o wspólne zdjęcie, oczywiście zgodził się. Zobaczyłam, że obok stoi akordeonista więc bez wahania podeszłam. Także zrobiłam zdjęcie i zamieniłam parę słów. W takich sytuacjach znajomość angielskiego bardzo się przydaje. Ja mimo, że coś tam ogarniam to zapomniałam języka w gębie ale udało mi się coś 'wyszprechać'. Zapewniłam Berniego, że mimo pogody będę na ich koncercie, przybiłam pionę i na koniec rzuciłam - do zobaczenia. Aj żałuje, że nie zamieniłam tez paru słów z wokalistą. (Mądry Polak po szkodzie.)
 |
| Z wokalistą (Paddy O'Relly). Moja mina mówi sama za siebie :D |
 |
| Z akordeonistą. |
O 14 pobiegłam na wyczekiwany koncert tych panów powyżej. Stanęłam przy barierce rzecz jasna. na początku nie było zbyt wielu ludzi, wiadomo, nie są aż tak znani w Polsce, ale później pod sceną była już niezła ekipa. To co mnie pozytywnie zaskoczyło to to, że poznali mnie! To było miłe. Śpiewałam prawie wszystkie piosenki, więc szybko zwrócili na mnie uwagę. Ogólnie koncert był niesamowity. nie mogę się doczekać, kiedy będzie mi dane znowu zobaczyć ich na żywo.
.jpg) |
| Tacy my, pod sceną. |
Byliśmy tak zmęczeni, że nie zostaliśmy nawet na KSU i kolo 17 pojechaliśmy do domu. Nie mówię już o tym, że o północy grał Acid Drinkers.. no cóż, może kiedy indziej.
.jpg) |
| Falaaaaaaaaa. |
Chętnie zostałabym jeszcze jedną noc, ale włosy miałam tak tłuste... tęskniłam też za wanną. W prawdzie co wieczór wykonywaliśmy z Mateuszem przy pomocy mokrych chusteczek coś na kształt prysznicu no ale, ile można. Wyniosłam tez jeden ważny wniosek na przyszłość. Koniecznie na kolejną edycję muszę zakupić sobie w końcu glany! Wtedy zabawa pod sceną będzie zdecydowanie przyjemniejsza.
Wielu ludzi porównuje Cieszanów do Woodstocku czy Jarocina. Ja uważam, że nie ma co porównywać, każdy z tych festiwali ma swój urok, swoje plusy i minusy. Liczy się jednak muzyka i dobra zabawa, czyż nie?
Tyle ode mnie. Wrzucam ostatnią fotkę i mam nadzieję, że za rok pojawi się tutaj podobny post.
Podziwiam tych, którzy doczytali do końca :).